Logo Netwerk Acute Zorg Zuidwest
Contact

Interview – In gesprek met Peter de Kruijter

26 mei 2026

Samen werken aan slimme zorgcoördinatie

We spreken met Peter de Kruijter, verpleegkundig specialist AGZ bij de meldkamer ambulance in Rotterdam voor de Ambulancedienst Zuid-Holland Zuid. Vanuit zijn rol opereert hij op het snijvlak van acute zorg, triage en ketensamenwerking. Met een sterke verbinding tussen praktijk en beleid werkt hij aan het verbeteren van patiëntstromen binnen de acute zorgketen. We blikken terug op 2025 en kijken vooruit naar de verdere ontwikkeling van zorgcoördinatie.

Terugblik: van organisatiegericht naar ketengericht denken

2025 stond in het teken van een fundamentele verschuiving. Niet langer optimaliseren per organisatie, maar sturen op het functioneren van de gehele keten.

“De grootste winst is dat we met elkaar in gesprek zijn gegaan en echt naar de hele keten zijn gaan kijken.”

Waar organisaties voorheen vooral intern optimaliseerden, ontstond er binnen zorgcoördinatie ruimte om gezamenlijk te reflecteren. Wat doen we goed? Waar ontstaan knelpunten? En vooral: hoe beïnvloeden keuzes in één schakel de rest van de keten? Een concreet voorbeeld is de snelheid van inzet op de meldkamer. Snel handelen lijkt efficiënt, maar kan leiden tot overtriage en onnodige inzet van ambulances. Dit vraagt om een bredere afweging.

“Je kunt op papier fantastisch presteren, maar als je daarmee elders in de keten druk veroorzaakt, moet je je afvragen of je het goed doet.”

Deze inzichten markeren een belangrijke stap richting ketendenken, waarbij het patiëntperspectief leidend wordt.

Zorgcoördinatie als katalysator voor samenwerking

Zorgcoördinatie bracht partners structureel samen. Wekelijkse overleggen en gezamenlijke analyses zorgden voor meer wederzijds begrip en concrete verbeterinitiatieven.

“Je stapt over je eigen schaduw heen en gaat kijken wat je voor elkaar kunt betekenen.”

Tegelijkertijd werd duidelijk dat samenwerking niet vrijblijvend is. Juridische kaders, financieringsvraagstukken en verantwoordelijkheden maken veranderingen complex. Toch ligt hier volgens Peter juist de kern van vooruitgang: het gezamenlijk oplossen van deze vraagstukken.

Een belangrijk inzicht: veel knelpunten zijn bekend, maar onvoldoende meetbaar gemaakt. Dat belemmert gerichte sturing.

“We weten dat we dingen dubbel doen, maar we kunnen het nog niet goed onderbouwen met data.”

De rol van data en monitoring

Datagedreven werken vormt een essentiële volgende stap. Monitoring biedt inzicht in patiëntstromen, knelpunten en de effectiviteit van interventies.

“Als we beter begrijpen wat we doen, kunnen we ook beter sturen en sneller bijsturen.”

De ambitie is helder: een systeem waarin zichtbaar wordt waar de keten vastloopt en welke interventies op dat moment het meeste effect hebben. Dit vraagt om gezamenlijke dataverzameling en -analyse, over organisatiegrenzen heen.

Verlengde triage in de praktijk: ECNS

Een belangrijk onderdeel van zorgcoördinatie is de inzet van het systeem voor verlengde triage (ECNS). Dit ondersteunt verpleegkundigen op de meldkamer bij het maken van beter onderbouwde keuzes.

“Niet elke patiënt die 112 belt, heeft ambulancezorg nodig. Soms is een andere zorgverlener passender.”

Waar het primaire triagesysteem snel bepaalt of er spoedzorg nodig is, biedt ECNS verdieping. Door extra vragen en klinische ondersteuning ontstaat een completer beeld van de patiënt.

Dit maakt gerichtere doorverwijzing mogelijk, bijvoorbeeld naar:

Het doel is helder: de juiste zorg, in één keer goed.

“Het gaat om ‘first time right’: minder schakels, minder wachttijd en sneller op de juiste plek.”

Hoewel de implementatie technisch complex bleek en nog in ontwikkeling is, zijn de eerste resultaten veelbelovend.

Wat merkt de patiënt?

Voor de patiënt blijft de verandering grotendeels onzichtbaar, maar het effect is merkbaar in de ervaring.

“Het doel is dat patiënten minder stappen doorlopen en sneller op de juiste plek terechtkomen.”

Meer gerichte triage betekent:

Een stille, maar wezenlijke verbetering van de patiëntreis.

Samenwerking als sleutel tot succes

Een opvallende opbrengst van het afgelopen jaar is de versterking van onderlinge relaties. Professionals weten elkaar sneller te vinden en schakelen directer.

“Waar je vroeger een bericht stuurde naar iemand die je niet kende, bel je nu direct de juiste persoon.”

Deze informele lijnen versnellen processen en vergroten het vertrouwen. En juist dat vertrouwen is cruciaal voor duurzame samenwerking.

“Wat je niet kunt meten, maar wel merkt, is dat het gesprek makkelijker wordt en dat je samen sneller oplossingen vindt.”

Vooruitkijken: structureel verbeteren en blijven leren

De toekomst van zorgcoördinatie ligt volgens Peter in structurele verankering en continue evaluatie.

“We moeten voorkomen dat we over een paar jaar zeggen: het is klaar. Het is nooit klaar.”

De zorgvraag verandert continu. Demografische ontwikkelingen, complexere zorgvragen en personeelstekorten vragen om een flexibel systeem dat meebeweegt.

Belangrijke ontwikkelrichtingen:

Daarnaast vraagt dit om een andere manier van sturen.

“Zie de patiënt niet als een KPI van je eigen organisatie, maar als een KPI van de hele keten.”

Gedreven door de praktijk

De motivatie van Peter ligt in de dagelijkse realiteit van de acute zorg.

“Ik zie dat collega’s worstelen met overtriage en dat de zorg soms vastloopt. Dat moet beter kunnen.”

Het streven is helder: zorg efficiënter organiseren, zonder concessies te doen aan kwaliteit. Minder onnodige inzet, meer gerichte zorg.

Samen vooruit

De basis voor zorgcoördinatie is gelegd. De eerste resultaten zijn zichtbaar, de samenwerking is versterkt en de richting is duidelijk.

Nu is het moment om door te ontwikkelen. Door te investeren in data, vertrouwen en gezamenlijke verantwoordelijkheid ontstaat een toekomstbestendige acute zorgketen.

De boodschap van Peter is duidelijk

“Blijf het gesprek voeren en werk samen aan een systeem waarin de patiënt altijd centraal staat.“